Mjöðurinn mærir manninn

Látið þér oss í friði,
vér erum drukknir
og kærum oss eigi
um hversdags hjal.

-pylsa vor er með öllu óæt
og kókið á jörðu komið!

Einir höldum vér heim
bakkusi með.
Ef oss verður eigi
fjötur um fót og hrinjum
í blómabeð.

Þetta er vonleysið
í allri sinni dýrð.

-Mér er ómótt.

Ansans óefni!
Svo má ekki lengur
pissa úti!

-Gnax Blix

Í miðjum bænum

Það surgar í holræsum
og glymur í tönnum.
Hnédjúpt í kvenndræsum
sem leita að mönnum.

Hver og einn einasti
sínu viti fjær.
Halsandinn hreinasti
undir kvennmanns klær.

Því það veit hver maður
sem meðalsvinnur er.
Að kvennmanssins daður
er satans eiturber.

Heill sé þeim manni
sem mitt á laugarveg,
heldur í sín gildi
og forðast kvenna kvef!

-Gnax Blix

Iða

Malbik,

malbyk.

Milli kynslóða

Ég vona það í einlægni
að kindur vorra kinda
munu minnast oss
í fögrum fortíðarljóma.

En geymi oss eigi
í minnum sínum
kaldbláu ljósi
sannleikslampans undir.


- Gnax Blix

Ástafar

Í glyrnum hans var brjóstvarta hennar oddskörp
og trýni hennar sætt sem bolsía
-hann eygði kropp hennar af nautn, þar sem hún stóð öll gróðurlaus,
hann sporksat andlitið.
Hann kveikti sér í sígari.
Mokknum spjó hann innum vit hennar.
Hún kímdi.
Honum varð ómótt, en áttaði sig svo.
Ásýnd hennar var líf hans.  Auðmagn hans fyllti hana hamingju.
Þetta var þeirra ást.

Hann drap í sígarnum og þau höfðu gaman.


                                                                          Álfur Fritz Gerald

Mánudags mæða

Skref mín eru ótaktfastur drumbusláttur
til heiðurs minningana.
Óljósar en raunverulegar.

        -Höfuðverkurinn er því til sönnunar

Foss dynur í höfði mér.
             Milli eyrna straumhart fljót.
                                   Náttúruöfl. Fjölkyngi.

-Óútskýranlegt óminni.

Í þrá minni til kæruleysis fyrra ástands
                             líð ég í þróttleysi mínu
                             hversdagsstraumi með.

Andi aðskilnn líkama.
Annað sökk en hitt heldur áfram.

Flag
            á
                  botni
                               sjávar

En er sól rís í fimmta sinn
mun það fljóta upp á ný.
Og bakkusar byr mun fleyta mínu fleyi
                                    á værukærðar mið.


- Gnax Blix

Marensspark

Þungur vagn einmannaleikans ber byrgði nornar
                                                    Gin mannsins er fullt
Rennireiðin                  steypist beina leið eftir teinum tortímingar
Eitrið                             seitlast upp eftir vöngum mannsins
                                                                 hugur hans er fullur eftirsjár
Skyndilega rennur á hann hatrömm gríma, hann
                                                                              spítir
                                                                              útúr sér
                                                                              marens
sem hafnar á rist hans  -Allt var til einskins og malbikið hafði sigrað.

Álfur F. Gerald